(no subject)

Прачытала на nn.by пра спадарыню Лету. Таксама шмат разоў яе бачыла.

Які прыгожы чалавек з мірам у душы. Калі этыка пераканання "рабі што павінны і будзь што будзе" гэта проста спосаб жыцця.Чалавек, якога створыў час, "калі прабівалась трава маладая праз панцыр асфальта і .... занімалася новае неба над нашай краінай..." (як трапна ў Вайцюшкевіча)
Цікава, чаму гэты час так паўлываў пераважна на людзей узроста спадарыні Леты і на тых, хто нарадзіўся ў 70, т.н. згубленую генерацыю? Астатнія амаль не змяніліся. Асаблівасці палітычнай сацыялізацыі, якая працягваецца ўсе жыцце....:) :(