(no subject)

[penata]

Зараз ўсе пачнуць глядзець Plur1bus. Пішу водгук.
Не тое каб мне не спадабалася. Праглядзелі хутка. У навагоднюю ноч.
Але... ну такое сабе...

І справа не ў павольным сюжэце (гэта акурат спадабалася).
А ў тым, што неяк ўсё шаблонна і плоска.
Канцэптуальна, нібыта сцэнар ШІ пісаў. Усю гэтую гісторыю пра Я-Мы ужо сто год абмяркоўваем. Культурныя адрозненні у стаўленні да Я-Мы таксама. І заходні індывідуалізм...
Дадалася алюзія на ШІ з яго бязмернай валідыцыяй.
Але пра валідацыю ўжо няпраўда. ШІ валідуе толькі тых, хто гэта падтрымлівае і адпаведна яго трэніруе. Таксама, дарэчы як і нашае чалавечае асяроддзе.
Ну можна дадаць пра адзіноту ў асяроддзі няблізкіх ці недалёкіх людзей. Але таксама старая гісторыя.

Таму адзін раз паглядзець - так.
Але зусім не падзея. Як яго абмяркоўваюць.

А вось "Ва ўсе цяжкія" таго ж Вінса Гэлігана, якога мы пайшлі глядзець пасля - гэта 👍💯

Comments

[chaplinman]

Тебя как-бы помещают в мир с другой реальностью в состоянии вверх ногами. Это аттракцион Гиллигана. Он для меня ГГ и героиня Выдры. Мне кажется все происходит и будет происходить вокруг возврата Выдры к человеку, если конечно сценарий не украдут и придется переписывать) Сихорн недотягивает до своей роли, такое впечатление, что взяли по блату.

[penata]

Я не смотрела еще Звоните Солу.
Поэтому не все в комменте поняла.
Глядя Во все тяжкие, начинаю понимать, что фишка Гиллигана - это такие перевертыши про состояния.
Я в plur1bus это словила. Но как-то даже старый Во все тяжкие мне кажется многограннее по ощущениям противоречивости.

Спасибо за коммент! Обязательно Звоните Солу на очереди)